ZA DWOMA ZAJĄCAMI

Kijów, koniec XIX wieku. Svyryd Holokhvostyi to zadłużony fryzjer, dandys i blagier, który próbuje uchodzić za człowieka światowego i wykształconego. Ratunkiem przed finansową katastrofą ma być małżeństwo z Pronią Prokopivną, córką zamożnych mieszczan, której rodzina oferuje pokaźny posag. Problem w tym, że w tym samym czasie Svyryd próbuje zdobyć serce pięknej Hali. Podwójne zaloty szybko prowadzą do serii komicznych nieporozumień. Film Viktora Ivanova, zrealizowany na podstawie sztuki Mykhaila Starytskyiego, stał się jednym z klasyków ukraińskiego kina. Barwna galeria postaci, humor, muzyka i obraz dawnego kijowskiego Podola łączą się tu z satyrą na społeczne aspiracje, snobizm i językowe pozy.
Film powstał pierwotnie w języku ukraińskim, a sposób mówienia Holokhvostyiego – posługującego się surżykiem – stanowi ważny element charakterystyki bohatera i satyry. Po sukcesie filmu przygotowano rosyjskojęzyczną wersję, która przez dziesięciolecia była szeroko rozpowszechniana, podczas gdy oryginalną ukraińską ścieżkę dźwiękową uznawano za zaginioną. Odnaleziono ją w 2013 roku w Mariupolu.
„Za dwoma zającami” zajmuje 17. miejsce na liście 100 najlepszych filmów w historii ukraińskiego kina przygotowanej przez Narodowe Centrum Ołeksandra Dowżenki.
Gatunek: komedia muzyczna
Reżyseria, scenariusz: Viktor Ivanov
Na podstawie: komedii Mykhaila Starytskyiego „Za dwoma zającami”
Zdjęcia: Vadym Illienko
Montaż: Varvara Bondina
Muzyka: Vadym Homoliaka
Scenografia: Yosyp Yutsevych
Obsada: Oleg Borisov, Marharyta Krynytsyna, Mykola Yakovchenko, Hanna Kushnirenko, Nonna Koperzhynska, Nataliia Naum, Anatolii Yurchenko, Kostiantyn Yershov, Taisiia Lytvynenko, Olga Viklandt
Produkcja: Studio Filmowe im. Ołeksandra Dowżenki
Język: ukraiński
Napisy: polskie
Kraj / rok / czas: Ukraina (ZSRR) / 1961 / 77’
Viktor Ivanov
Reżyser
Viktor Ivanov (1909–1981) – ukraiński reżyser i scenarzysta filmowy. Studiował reżyserię w moskiewskim WGIK-u, gdzie kształcił się pod kierunkiem Siergieja Eisensteina. W swojej twórczości chętnie sięgał po komedię oraz klasykę literatury ukraińskiej. Reżyserował m.in. „Shelmenko-denshchyk” (1957), „Sto tysięcy” (1958), „Klucze od nieba” (1965) i „Wesołe Żabokrycze” (1973). Jego najbardziej znanym dziełem pozostaje „Za dwoma zającami”, do którego napisał również scenariusz. W 1974 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Działacza Sztuki Ukraińskiej SRR.
